Is je leven perfect als je stopt met drinken?

Nooit meer ellendig wakker worden. Nooit meer spijt hebben van wat je hebt gezegd of gedaan. Nooit meer dat waardeloze, onbestemde gevoel.

‍

Toen ik nog veel dronk, dacht ik soms dat al mijn problemen zouden verdwijnen als ik zou stoppen met drinken. Ik had het gevoel dat ik in de hel zat en dat de hemel zich zou aandienen als ik maar van dat verdomd lekkere middeltje kon afblijven.

Stoppen met drinken werd daardoor ontzettend groot. Het voelde dat mijn totale levensgeluk ervan afhing.

‍

En hoe groter ik het maakte, hoe groter de druk werd om niet te drinken.

‍

Het gevolg? Voordat ik ook maar één dag stopte, ging ik alweer voor de bijl. De druk om te stoppen was veel te groot.

Wat verandert er als je stopt met drinken?

Als je al jarenlang regelmatig drinkt, is het moeilijk om te weten wat 'van jou' is en wat 'van alcohol'. Je kunt alcohol de schuld geven van alles wat er misgaat in je leven. En daar mee maak je het te groot voor wat het is. Maar je kunt de invloed van alcohol op je leven ook enorm onderschatten.

‍

‍En beide helpen je niet om alcohol werkelijk los te laten.

‍

Proberen zo realistisch mogelijk te kijken naar hoe je leven zou veranderen wel. Alleen, hoe hoe kan je nou weten welke gevoelens verdwijnen als je stopt met drinken? Welke problemen blijven bestaan? En welke weggaan?

‍

Dat kun je allemaal proberen te bedenken. Je kunt er boeken of blogs over lezen, ervaringen van anderen aanhoren en eindeloos over filosoferen. Maar uiteindelijk kom je er maar op één manier achter: door het zelf te ervaren. En dat is precies wat ik uiteindelijk ook deed.

Mijn leven zonder alcohol

Op een gegeven moment ging ik er helemaal voor. Niet een beetje minderen of tijdelijk stoppen, maar ontdekken en onderzoeken hoe het leven zonder alcohol werkelijk was. En eerlijk? Er ging een wereld voor me open.

‍

Niet omdat alles ineens perfect was.

‍

Ik bleek namelijk nog steeds enorm boos te kunnen worden. Me waardeloos te kunnen voelen. Of 's ochtends niet helemaal fris wakker te worden. Soms had ik gewoon te veel gegeten. Of was ik veel te laat naar bed gegaan. Of een beetje ziekig.

‍

In het begin wist ik ook niet altijd wat ik met al die extra energie en tijd aan moest. En ik was echt niet van de ene op de andere dag topfit. Maar wat wel veranderde, was dat ik veel minder vaak over mijn eigen grenzen ging. Ik had minder spijt van dingen die ik had gezegd of gedaan. Ging makkelijker op tijd naar bed. At en dronk eerder. En werkte minder vaak te lang door.

‍

Ik bleef meer bij mezelf.‍

De grootste verandering

Maar misschien was de grootste verandering wel iets anders: de gevoelens waar ik vroeger zo graag vanaf wilde, waren er nog steeds. Alleen hoefden ze niet meer weg. Niet meer verdoofd te worden.

‍

Verdriet was gewoon verdriet. Boosheid was boosheid. Onzekerheid was onzekerheid. Ik voelde me puurder en puurder worden. Meer in de realiteit zoals deze was. Niet zoals ik wilde dat deze was.

‍

En dat was heel bevrijdend.

Minder vechten.

Meer go with the flow.

‍

Niet omdat mijn leven ineens perfect was. Maar omdat ik steeds minder behoefte had om het perfect te maken.

‍

‍Ik hoefde me niet voortdurend anders te voelen dan ik me voelde.

‍

En misschien is dat wel het mooiste wat stoppen met drinken me heeft gebracht.

Niet een perfect leven.

Maar een leven dat ik niet meer hoef te ontvluchten.