Waarom ik zo moeilijk "nee" kon zeggen

Mijn kinderen kunnen behoorlijk heftig reageren op ‘nee’. Niet altijd natuurlijk, maar soms zie ik bijna gebeuren wat zo'n 'nee' met ze doet. Alsof mijn afwijzing van wat ze willen heel even voelt als een afwijzing van henzelf.

‍

En ergens herken ik dat.

‍

Niet omdat ik tegenwoordig enorm overstuur raak wanneer iemand nee tegen me zegt, maar omdat ik heel lang moeite heb gehad met het omgekeerde: zelf nee zeggen.

Nee tegen een drankje

Natuurlijk wist ik rationeel best dat als iemand mij een glas wijn aanbood en ik ‘nee’ zei, ik het drankje afwees en niet de persoon die tegenover me stond.

‍

Maar zo voelde het niet altijd.

‍

Een drankje afslaan kon ongemakkelijk voelen. Bijna alsof iemand zijn hand uitsteekt en jij besluit hem niet aan te nemen.Zeker als er daarna een reactie kwam.

‍

"Ach kom, doe eens gezellig." of "Eentje kan toch wel?" of "Sinds wanneer drink jij niet?" of "Ben je zwanger?"

‍

Op zichzelf zijn het maar opmerkingen. Maar ik voelde onmiddellijk wat er in de interactie gebeurde. Iemand verwachtte iets van mij en ik deed iets anders.

‍

En ik vond het lange tijd gemakkelijker om mezelf aan te passen dan om dat ongemak even te laten bestaan. Dus zei ik regelmatig "ja" terwijl ik eigenlijk nee wilde zeggen.

Dat deed ik trouwens niet alleen met alcohol

Dat ben ik later pas gaan zien. Ik kon ook blijven luisteren naar iemand terwijl ik eigenlijk allang genoeg had gehoord.

‍

Blijven meedenken terwijl ik moe werd.

‍

Nog advies geven terwijl ik voelde dat iemand er waarschijnlijk toch niets mee ging doen. Langer blijven terwijl ik naar huis wilde. Nog even gezellig doen terwijl ik behoefte had aan rust.

‍

Ik was behoorlijk goed in aanvoelen wat een ander nodig had.

‍

Alleen betekende dat niet automatisch dat ik even goed luisterde naar wat ík zelf nodig had. En als ik dat maar lang genoeg deed, ontstond er spanning.

En dan was alcohol heerlijk

Dat is het interessante. Want als ik na zo'n dag of tijdens zo'n avond alcohol dronk, voelde ik die spanning minder. Mijn hoofd werd rustiger. Ik werd losser. Dingen maakten me minder uit.

‍

Dat voelde prettig.

‍

Het loste het sociale ongemak in mij een beetje op. Alleen werd daarmee niet opgelost waardóór ik zo gespannen was geraakt.

‍

Ik had nog steeds ja gezegd terwijl ik nee bedoelde. Ik was nog steeds langer gebleven dan ik wilde. Ik had nog steeds onvoldoende rekening gehouden met wat ik zelf nodig had.

‍

Ik voelde het alleen tijdelijk minder.

‍

En alcohol maakte het vervolgens nóg gemakkelijker om door te gaan. Nog een rondje. Nog wat langer blijven. Nog wat eten. Nog een gesprek. Totdat ik de volgende dag wakker werd en dacht: waarom heb ik nou wéér zoveel gedronken? Ik wilde toch helemaal niet drinken?

Minder drinken bleek niet het enige wat ik moest leren

Ik heb lang gedacht dat mijn probleem op zulke momenten was dat ik geen maat kon houden met alcohol.

Achteraf zie ik dat anders. Er gebeurde vaak al van alles vóórdat ik dat eerste glas inschonk.

‍

Ik was moe. Onrustig. Had behoefte aan ruimte. Wilde eigenlijk iets anders dan wat er van mij verwacht werd. Of ik voelde heel goed wat iedereen om mij heen nodig had en was mezelf daarin ergens kwijtgeraakt.

Dan was alcohol niet het begin van het probleem.

‍

Het was een manier om iets wat er al was minder te hoeven voelen.

‍

Toen ik stopte met drinken, kon ik daar ook niet meer zo gemakkelijk omheen. Ik moest beter gaan voelen wanneer iets genoeg was. En vervolgens misschien nog wel iets moeilijkers leren: daarnaar handelen.

‍

Nee zeggen zonder een heel verhaal.

Naar huis gaan als ik daar zin in had, terwijl anderen nog blijven.

Niet drinken terwijl iemand dat ongezellig vindt.

‍

En verdragen dat een ander soms even teleurgesteld kan zijn zonder dat ik die teleurstelling voor hem of haar hoef op te lossen. Dat heeft me uiteindelijk veel meer vrijheid gegeven dan alleen stoppen met alcohol.

Want tegenwoordig hoeft mijn ‘nee’ niet meer te betekenen dat er iets mis is tussen mij en de ander.

‍

Het betekent simpelweg: ik zeg nee tegen alcohol, niet tegen het leven of tegen de ander. En dus zeg ik tegelijkertijd ja tegen het leven en tegen mezelf.