Feestdagen waren voor mij niet magisch

Lange tijd begreep ik niet zo goed wat mensen zo magisch vonden aan de feestdagen. Bij ons thuis betekenden ze vooral veel druk om het gezellig te hebben. Mijn ouders hadden regelmatig ruzie en soms leek de spanning al op te lopen voordat het gourmetstel überhaupt op tafel stond.

‍

En als we dan eindelijk zaten, ontdekte ik iets anders: ik vond het helemaal niet prettig om urenlang aan tafel te zitten.

‍

Dus at ik. En dronk ik.

‍

Niet omdat ik daar nou zoveel behoefte aan had, maar ook omdat het hielp om het vol te houden. Om mee te doen. Om de onrust niet zo te voelen. Om het gezellig te hebben, ook als ik me vanbinnen helemaal niet zo ontspannen voelde.

‍

Aan het einde van de avond had ik te veel gegeten en te veel gedronken. En de volgende dag voelde ik me ellendig.

‍

Elk jaar zag ik eigenlijk meer op tegen die zogenaamde magische feestdagen dan dat ik ernaar uitkeek.

Waarom dronk ik eigenlijk?

Later begon ik me steeds vaker af te vragen waarom ik naar feestjes en diners ging waar ik niet echt zin in had. En vooral: waarom ik daar vervolgens meer dronk dan ik eigenlijk wilde.

‍

Het antwoord was confronterender dan ik had verwacht: ik vond sociale situaties waarin veel druk lag op gezelligheid gewoon ongemakkelijk.

‍

Ik vond het spannend om binnen die settings bij mezelf te blijven. Om te zeggen dat ik even wilde lopen in plaats van nog twee uur aan tafel te zitten. Om niet nog een glas te nemen. Om eerder naar huis te gaan. Om iets anders te doen dan wat iedereen op dat moment deed.

‍

Zelfs bij de mensen van wie ik het meest hield.

‍

Want wat zou er gebeuren als ik ineens niet meer mee zou doen? Zou de ander mij dan nog wel gezellig vinden? Zou diegene zich afgewezen voelen? Moest ik gaan uitleggen waarom ik niet dronk? En wat zou ik zeggen als iemand toch aandrong?

‍

Voor anderen lijkt het misschien iets kleins — wel of geen glas wijn — maar voor mij zat daar een hele sociale wereld achter.

Alcohol maakte ongemakkelijke situaties makkelijker voor mij

Alcohol was voor mij niet alleen iets wat ik lekker vond of wat bij gezelligheid hoorde. Het had een functie. Het maakte het makkelijker om langer aan tafel te zitten dan ik eigenlijk wilde. Om mee te bewegen met de groep. Om minder last te hebben van mijn onrust.

‍

Toen ik stopte met drinken, werd daardoor ook veel duidelijker wat ik eigenlijk nodig had.

‍

Ik ontdekte bijvoorbeeld dat ik helemaal niet graag urenlang aan tafel zit. Dat ik het fijn vind om tussendoor even te bewegen of naar buiten te gaan. Dat ik soms eerder naar huis wil. En dat een avond voor mij niet minder gezellig is als ik daar gehoor aan geef.

‍

In het begin vond ik het spannend om dat ook daadwerkelijk te doen. Ik was gewend om me aan te passen aan hoe zo'n avond hoorde te verlopen.

‍

Maar hoe vaker ik mijn eigen behoefte serieus nam, hoe gewoner het werd. Ook voor de mensen om me heen.

‍

En het grappige was: sommige dingen waarvan ik dacht dat ze nu eenmaal bij onze feestdagen hoorden, bleken voor anderen óók helemaal niet zo prettig. We deden ze vooral omdat we ze altijd zo deden.

Tegenwoordig beleef ik de feestdagen totaal anders

Ik drink inmiddels - sinds 2016 - geen alcohol meer. Niet omdat ik mezelf tijdens de feestdagen moet beheersen of omdat ik bang ben dat ik anders weer ga drinken.

‍

Ik heb er geen behoefte meer aan.

‍

Ik kán het nemen. Ik mág het nemen. Maar ik wil het niet.

‍

Daardoor zijn de feestdagen voor mij ook echt veranderd. Ik kan eten, lachen, mooie gesprekken voeren, naar buiten gaan of juist veel te lang blijven hangen als het daadwerkelijk gezellig is.

‍

En de volgende ochtend word ik wakker zonder kater.

‍

Ik kan naar buiten, iets met mijn kinderen doen, lezen, schrijven, nadenken of gewoon lekker niets doen. Mijn vrije dag is niet meer voor een groot deel gevuld met herstellen van de avond ervoor.

‍

Misschien is dat voor mij uiteindelijk wel de magie van de feestdagen geworden. Niet dat alles perfect gezellig moet zijn.

‍

Maar dat het zo gezellig of niet gezellig is als het nou eenmaal is, dat ik kan genieten van de mensen van wie ik houd én dat ik mezelf kan zijn. Zonder daar nog alcohol voor nodig te hebben.