Is Dry January wel zo’n goed idee?

Je zou misschien verwachten dat ik een enorme fan ben van Dry January.

‍

Ik drink zelf al jaren geen alcohol meer en vind mijn leven zonder alcohol oprecht fijner. Toch ben ik niet zo'n fan van een maand niet drinken. Of eigenlijk: van jezelf tijdelijk verbieden iets te doen waar je ondertussen nog steeds naar verlangt.

‍

Want wat gebeurt er als je op 1 januari tegen jezelf zegt: de komende maand mag ik niet drinken?

‍

Dan weet je tegelijkertijd dat je het op 1 februari weer wél mag. Je stopt dus niet echt met drinken. Je zit tussen twee periodes van drinken in.

Wachten tot je weer mag

Dat verschil vind ik belangrijk. Als ik mezelf zou vertellen dat ik een maand geen brood mag eten, zou brood waarschijnlijk behoorlijk belangrijk worden.

‍

Ik zou momenten krijgen waarop ik eraan denk.

‍

Misschien aftellen. Trots zijn wanneer ik het niet neem. En als ik het na die maand eindelijk weer mag eten, is de kans groot dat die eerste hap fantastisch smaakt.

‍

Zie je wel. Ik heb dit echt gemist.

‍

Maar heb ik daarmee ontdekt hoe fantastisch brood is? Of heb ik mezelf eerst iets verboden wat ik wilde en ervaar ik vervolgens opluchting omdat mijn zelfopgelegde verbod voorbij is?

‍

Dat is ongeveer mijn bezwaar tegen Dry January.

‍

Je kunt een hele maand bezig zijn met niet-drinken zonder dat er iets verandert aan je behoefte aan alcohol. Sterker nog: je kunt die behoefte er juist mee bevestigen. Ophitsen.

Januari is bovendien nogal een beroerde maand om het te testen

December zit vol etentjes, borrels, kerst en oud en nieuw. Daarna komt januari.

‍

Het is donker. Het is koud. De feestdagen zijn voorbij. Mensen letten op hun geld, willen gezonder eten en hebben vaak even wat minder afspraken.

‍

En precies dán ga je onderzoeken hoe een leven zonder alcohol voelt.

‍

Als je vervolgens denkt: nou, hier is ook geen reet aan, is de conclusie snel getrokken.

‍

Niet drinken is saai.

‍

Terwijl je misschien vooral hebt ontdekt dat januari een hele saaie maand is. Nee, een maand niet drinken is iets totaal anders dan een leven waarin je alcohol niet meer nodig hebt.

Ik wil niet mijn hele leven 'niet drinken'

Dat is voor mij misschien wel het belangrijkste verschil. Ik wil helemaal niet bezig zijn met niet-drinken. Ik wil niet op een terras zitten en denken dat ik eigenlijk wijn wil, maar dat niet mag. Ik wil niet tijdens Dry January trots op mezelf zijn omdat ik het misschien een maand "heb volgehouden" - en daarna keihard terugval in oud gedrag.

‍

En ik wil ook niet iedere keer opnieuw afspraken met mezelf maken over wanneer ik wel en niet drink.

‍

Dat is helemaal niet relaxed.

‍

Mijn ervaring met niet meer drinken is inmiddels bijna het tegenovergestelde. Alcohol speelt geen rol meer in mijn hoofd.

‍

Ik kán het nemen. Ik mág het nemen. Maar ik wil het niet.

‍

En juist daarom voelt niet drinken voor mij niet als een restrictie.

Dus is Dry January een slecht idee?

Nee.

‍

Een maand niet drinken kan interessant zijn. Je kunt merken hoe je slaapt, hoe je je lichamelijk voelt en op welke momenten je normaal gesproken naar alcohol verlangt.

‍

Maar persoonlijk zou ik één ding veel interessanter vinden dan de vraag of ik het 31 dagen kan volhouden:

‍

Wat maakt dat ik op 1 februari zo graag weer wil beginnen?

‍

Want daar zit voor mij veel meer informatie in.

Als ik een maand lang iets moet missen en daarna opgelucht ben dat ik het eindelijk weer mag, weet ik vooral dat het nog steeds belangrijk voor me is.

En precies dát zou mij nieuwsgierig maken.